ANNEM
Karnında taşırken beni,
Daha o zaman anladım
Vefakâr yanını anne.
Doğduğumda sana ağladım,
İlk gülücüğüm yine sana...
Soğuk gecelerde üşürüm.
Üstüme ne kadar yorgan örtsem,
Senin sıcaklığını vermiyor anne.
Toprak kokuyor gittiğin yerler...
Daha dün, koynunda yatardım.
Artık kim koynuna alır ki beni?
Süt ile doyurdun karnımı,
Şimdi sensizim,sana açım anne.
Eteklerinde sürünürüm,
Gelmen mümkün olsa eğer.
Ayaklarına dolanırım,
Çünkü cennet var orada.
Yediğim yemeklerin tadı yok,
Hiçbiri sana benzemiyor anne.

Uğur Benek